شكرگزاران خواهيم بود « ( * ( دَعَوَا اللَّه رَبَّهُما لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ) * ) . « ولى هنگامى كه خداوند فرزندى سالم با تناسب اندام و شايستگى كامل به آنها داد ، آنها براى خدا در اين نعمت بزرگ شركائى قائل شدند ، اما خداوند برتر و بالاتر از شرك آنهاست » ( * ( فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَه شُرَكاءَ فِيما آتاهُما فَتَعالَى اللَّه عَمَّا يُشْرِكُونَ ) * ) . پاسخ به يك سؤال مهم در اينكه منظور از اين « زوجين » كه در دو آيه بالا پيرامون آنها بحث شده كيست ؟ در ميان مفسران گفتگوى بسيار است : آيا « نفس واحدة » و همسرش اشاره به « آدم » و « حوا » است ، در حالى كه آدم از پيامبران و حوا زن با ايمان و شايسته اى بود ، آيا ممكن است آنها از مسير توحيد منحرف شده ، راه شرك پيموده باشند ؟ ! و اگر منظور غير آدم است و همه افراد بشر را شامل گردد با كلمه « واحدة » چگونه سازگار است ؟ از اين گذشته منظور از اين شرك چه نوع عمل يا تفكرى بوده كه از آنها سر زده است ؟ در پاسخ اين سؤالات بايد گفت : در تفسير اين آيات دو راه در پيش داريم كه شايد تمام سخنان گوناگون مفسران كه در تفسير اين آيه گفته‌اند ريشه اش به اين دو باز گردد . نخست اينكه : مراد از « واحد » در آيه « واحد شخصى » است ، همانگونه كه در بعض آيات ديگر مانند آيه اول سوره نساء نيز به همين معنى آمده